Soms zie je werkplezier op de meest onlogische plekken. Bijvoorbeeld tijdens een wortelkanaalbehandeling.
Mijn dochter in de tandartsstoel. Niet bepaald haar favoriete uitje. Naast haar staat een assistente die zachtjes meedeint op 90’s muziek van Joe. Schouders los en ritme in haar handen. Alsof ze op een festival staat in plaats van bij een wortelkanaal.
En daar gebeurt iets bijzonders.
Mijn dochter met ellende in haar mond.
Een tandarts die gefocust zijn werk doet.
En een assistente die zichtbaar plezier heeft in wat ze doet.
Geen overdreven vrolijkheid.
Geen ingestudeerde glimlach.
Gewoon iemand die op haar plek zit.
En je ziet het effect meteen.
De spanning zakt.
De sfeer wordt lichter.
De ervaring minder zwaar.
Dat is werkplezier in het wild.
Niet groots of strategisch, maar voelbaar. In hoe iemand beweegt, praat. en aanwezig is. Want als jij doet waar je energie van krijgt, word je automatisch van waarde voor de ander.
Je aanwezigheid wordt rust.
Je energie wordt vertrouwen.
Je plezier wordt verschil.
Zelfs bij een wortelkanaal.
Hoe vaak zie jij werkplezier terug op de werkvloer?
