Afgelopen week trainden we een MT over sociale veiligheid. En dat gesprek ging dieper dan deuren openzetten of zeggen dat mensen welkom zijn.

Want veiligheid zit niet in wat jij bedoelt.
Het zit in wat de ander voelt.

Neem dit voorbeeld van een jeu de boules restaurant. De spelinstructie was grappig bedoeld, vrolijk getekend, maar mijn dochter zag het net anders:

– Witte mannelijke spelers
– Louise die de score opmeet
– En de winnaar? Die krijgt een kus op haar kont.

Lach je daarom?
Of voel je plaatsvervangende schaamte?

Het is onschuldig bedoeld, onbewust. En precies daarom ontregelend. Want wat voor de één luchtig is, is voor de ander ongemakkelijk. Of grensoverschrijdend.

Sociale veiligheid is geen intentie.
Het is een ervaring.

Een compliment voor de één, is ongewenst gedrag voor de ander. Wat jij als open deur ziet, kan voor iemand anders juist een drempel zijn.

Zeker als je in een leidinggevende rol zit.
Zeker als je echt een veilige cultuur wil bouwen.

Tijdens onze training kwam er nog meer bewustwording, gingen ogen open, werden er situaties besproken en vragen gesteld en de drempel naar ‘vragen stellen’ en perceptie verbreden verlaagd.

Wil je een veilige werkomgeving? Begin niet bij regels. Begin bij nieuwsgierigheid. Begin bij durven vragen. En luisteren naar antwoorden die je laten bijleren.

Wat betekent sociale veiligheid voor jou?